Kontakty – ile dni z dzieckiem zasądzi Sąd? Czynniki decydujące
Sąd decyduje jaki będzie rozmiar kontaktów rodzica z dzieckiem, z którym dziecko nie mieszka. Sąd kierować będzie się dobrem małoletniego. Oznacza to, że interesy rodziców schodzą na dalszy plan – liczy się to, co będzie najlepsze dla dziecka w konkretnej sytuacji. Nie ma więc znaczenia, że jeden rodzic nie chce wydać dziecka drugiemu, jeśli dziecko ma więź z tym drugim rodzicem. Z drugiej strony, Sąd nie pozwoli na za duże kontakty z nieodpowiedzialnym rodzicem.
Podstawa prawna ustalania kontaktów
Podstawą prawną do ustalania kontaktów jest art. 113 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że „rodzice i dzieci mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów”. Sąd analizuje nie tylko relacje między rodzicami, ale przede wszystkim potrzeby emocjonalne dziecka.
Co bierze pod uwagę sąd?
W praktyce sądy uwzględniają szereg czynników, takich jak:
- wiek dziecka – małe dzieci potrzebują częstszych kontaktów, starsze – stabilizacji;
- dotychczasowe więzi z rodzicami – sąd nie zrywa trwałych relacji;
- postawa rodzica – istotne, czy rodzic respektuje ustalenia sądowe i działa w interesie dziecka;
- odległość między domami – wpływa na częstotliwość i formę spotkań;
- stan zdrowia dziecka – może warunkować sposób kontaktów.
Opinia biegłych i mediacja
Sądy często zasięgają opinii biegłych psychologów, by ocenić, co będzie najlepsze dla dziecka. W przypadku konfliktów, rodzice mogą zostać skierowani na mediację. Celem jest ustalenie takich kontaktów, które będą sprzyjać emocjonalnemu rozwojowi dziecka.
Zgoda rodziców czy decyzja sądu?
Jeśli rodzice są zgodni, sąd najczęściej zatwierdza ich ustalenia. Gdy jednak brak porozumienia, to sąd podejmuje decyzję – opierając się na przepisach prawa, orzecznictwie oraz opinii biegłych.
