Zasiedzenie – co trzeba udowodnić?

W sprawch o zasiedzenie sądy szczegółowo analizują dowody potwierdzające, że posiadanie nieruchomości miało charakter samoistny i było nieprzerwane przez wymagany prawem okres. Aby skutecznie ubiegać się o stwierdzenie zasiedzenia, należy wykazać spełnienie konkretnych przesłanek.

Posiadacz

W sprawach o zasiedzenie ważne jest pojęcie tak zwanego posiadacza. Posiadacz to ktoś kto dysponuje rzeczą lub nieruchomością, ale nie jest właścicielem. Posiadacz samoistny to taki posiadać, który zachowuje się jak właściciel.

Posiadanie samoistne

Po pierwsze – posiadacz musi faktycznie władać nieruchomością jak właściciel (tzw. animus domini), czyli z zamiarem zatrzymania jej dla siebie. Samo użytkowanie nie wystarczy – istotny jest sposób korzystania oraz przejawianie woli działania na własny rachunek.

Upływ czasu

Okres zasiedzenia zależy od dobrej lub złej wiary:

• 20 lat – w przypadku dobrej wiary, gdy posiadacz był przekonany, że przysługuje mu prawo własności (np. zawarł umowę sprzedaży w formie pisemnej zamiast aktu notarialnego).
• 30 lat – w przypadku złej wiary, czyli gdy posiadacz wiedział, że nie jest właścicielem, a mimo to sprawował władztwo nad nieruchomością.

Zgodnie z art. 176 Kodeksu cywilnego możliwe jest również doliczenie okresu posiadania poprzednika prawnego – np. rodziców, którzy użytkowali nieruchomość przed nami.

Najważniejsze dowody

Jak udowodnić zasiedzenie? W postępowaniu o zasiedzenie kluczowe są dowody:

• zeznania świadków (np. sąsiadów, którzy potwierdzą, od kiedy faktycznie władasz nieruchomością),
• dokumenty (rachunki, umowy z dostawcami mediów, potwierdzenia opłat, zdjęcia, korespondencja),
• dokumentacja remontów i inwestycji.